B2B-leadgen noemt zich zakelijk. De AVG kent dat onderscheid niet.

De AVG kent geen uitzondering voor zakelijke gegevens. Er is geen bepaling die zegt dat de verordening niet geldt zodra iemand in zijn werk wordt benaderd, en er is geen drempel waarbij een contactgegeven ophoudt een persoonsgegeven te zijn omdat het op een visitekaartje staat.

Toch is dit het meest gehoorde verweer van partijen die zakelijke bestanden verkopen. Het houdt stand omdat het aannemelijk klinkt, niet omdat het ergens op berust.

Waar het misverstand vandaan komt

Er is één ding waar wél een onderscheid tussen zakelijk en particulier bestaat, en dat is het telemarketing- en e-mailregime uit de telecommunicatieregels. Daar gelden andere voorwaarden voor het benaderen van bedrijven dan van consumenten.

Dat is een regel over benaderen. De AVG gaat over verwerken: het opslaan, combineren, verrijken en doorverkopen van gegevens die tot een persoon herleidbaar zijn. Die twee worden door elkaar gehaald, en het resultaat is de gedachte dat een zakelijk bestand buiten de AVG valt.

Een tweede bron van verwarring is de rechtspersoon. Gegevens van een bedrijf zijn geen persoonsgegevens — een omzetcijfer of een oprichtingsdatum gaat over een entiteit, niet over een mens. Maar de naam van de bestuurder, zijn functie, zijn zakelijke e-mailadres en zeker zijn woonadres gaan wél over een mens, ook als ze in een zakelijk bestand staan.

Waarom dit bestuurders raakt en anderen minder

Een bestuurder is per definitie zakelijk zichtbaar. Zijn naam en functie staan in een openbaar register, hij is te koppelen aan een rechtspersoon, en die koppeling maakt hem interessant voor precies de bestanden waarin het misverstand het hardnekkigst is.

Het gevolg: bij een gemiddelde medewerker eindigt een profiel bij een e-mailadres. Bij een bestuurder wordt de zakelijke identiteit een sleutel waarmee het persoonlijke eraan wordt geknoopt — het adres, het privénummer, de partner. Op dat moment is het geen zakelijk bestand meer, ongeacht hoe de leverancier het noemt.

Wat u ermee doet als het verweer komt

Het verweer komt in twee vormen, en beide zijn te beantwoorden zonder discussie over interpretatie.

“Dit zijn zakelijke gegevens, dus de AVG geldt niet.” Vraag op grond van welke bepaling. Er is er geen, en dat antwoord komt dan ook niet.

“Wij verwerken alleen bedrijfsgegevens.” Vraag dan om inzage in wat er over u persoonlijk is vastgelegd, inclusief de bron en de ontvangers. Als het antwoord een woonadres of een privénummer bevat, is de vraag beantwoord.

Dat is meteen de reden dat een inzageverzoek bij dit type partij vaak effectiever begint dan een verzoek om wissing: het dwingt de partij haar eigen positie op schrift te zetten.

Waar dit ophoudt

Dat er geen uitzondering bestaat, betekent niet dat elke verwerking onrechtmatig is. Een partij kan een geldige grondslag hebben, en voor een deel van deze bestanden zal zij die ook hebben.

Wat het wel betekent, is dat zij die grondslag moet kunnen noemen en onderbouwen. Het gesprek begint dus bij de vraag welke grondslag zij inroept, niet bij de vraag of de verordening van toepassing is.

Waarom die grondslag bepaalt hoeveel ruimte zij heeft om te weigeren→

Waar dit vandaan komt