Een klacht bij de AP is geen procedure. De toezichthouder kiest zelf.

Iedere betrokkene kan een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens. Dat recht staat in artikel 77 van de AVG en het kost niets. Wat het niet is, is een procedure die u wint: u start geen zaak tegen een partij, u meldt een vermoedelijke inbreuk en de toezichthouder beslist zelf wat hij ermee doet.

Dat onderscheid bepaalt hoe u een klacht opbouwt. Niet als eis, maar als dossier.

Wanneer een klacht ergens op berust

Er zijn drie situaties waarin er iets concreets te melden valt, en ze zijn alle drie vaststelbaar zonder interpretatie.

De termijn is verstreken zonder antwoord. Geen reactie, en geen verlenging die binnen de eerste maand met redenen is meegedeeld. Dit is de sterkste, omdat er niets aan uit te leggen valt.

Er is geweigerd zonder onderbouwing. Een beroep op een gerechtvaardigd belang zonder dat wordt aangevoerd welk belang dat is en waarom het zwaarder weegt, voldoet niet aan wat artikel 21 lid 1 van de verantwoordelijke vraagt.

Er is deels geantwoord. Wissing bevestigd, maar de vraag wie de ontvangers waren onbeantwoord. Dat is een eigen tekortkoming naast de oorspronkelijke.

Wat er in het dossier hoort

Een klacht die alleen zegt dat een partij niet meewerkte, dwingt de toezichthouder om het werk over te doen. Een klacht die het spoor meelevert, doet dat niet.

Wat er dan in moet, is per gebeurtenis hetzelfde: wanneer, wat, en waar het originele bericht te vinden is. Zo ziet dat eruit voor één partij.

Illustratie. Een dossier bevat daarnaast per regel de SHA-256 van het ruwe bericht en het pad naar het bewaarde bestand.

Wat de toezichthouder ermee kan

Een klacht kan tot handhaving leiden, maar het gebruikelijke verloop is anders. De toezichthouder kan de klacht meewegen in lopend onderzoek, de partij aanschrijven, of besluiten er niets mee te doen — en dat laatste is geen uitzondering.

Dat is niet cynisch bedoeld. Er komen aanzienlijk meer klachten binnen dan er onderzoeken kunnen lopen, en een toezichthouder kiest waar hij zijn capaciteit inzet. Dat betekent dat één klacht over één weigering zelden iets in beweging brengt.

Wat wel gewicht heeft, is een patroon: dezelfde partij, meerdere betrokkenen, hetzelfde gedrag, met dossiers die op elkaar lijken omdat ze op dezelfde manier zijn aangelegd.

Waar dit ophoudt, en dat is het eerlijkste deel

Wij kunnen een klacht opbouwen en indienen. Wij kunnen niet beloven dat er iets mee gebeurt, en wie dat wel belooft, belooft de beslissing van een toezichthouder.

Er is ook geen slagingspercentage dat wij hier kunnen zetten. Wij hebben er geen, en een verzonnen getal zou het enige onderdeel van dit verhaal zijn dat u niet kunt nakijken.

Wat een goed opgebouwd dossier wél doet, is de kosten verschuiven. Een partij die weet dat haar weigering woordelijk is vastgelegd en bij een toezichthouder terechtkomt, maakt een andere afweging dan een partij die aanneemt dat een verzoek na één weigering verdwijnt.

Hoe wij de termijn bewaken en escaleren→

Wanneer een partij zich mag beroepen op kennelijk ongegrond→

Waar dit vandaan komt